"Rutyna" - wiersz z dzisiaj

Spotkałem się dzisiaj z dość niecodzienną sytuacją w codziennym otoczeniu. Zobaczcie sami!
Wiersz jest dość długi. Liczę, że się spodoba.

''rutyna''

wstaję rano i widzę godzinę

zegar mam wprost przed twarzą

by być rozgarniętym odrobinę

kiedy śpiochy po oczach jeszcze mnie parzą

pakuję się niedbale

myć twarz swą zaczynam

i tak jest stale

rutyna.

wychodzę z domu powoli

drzwi zamykam do oporu

kupuję małą butelkę waniliowej coli

i patrzę w niebo burego koloru

widzę cegły szkoły

cierpliwie czekam na światłach

przechodzę na zielonym

obok mężczyzn w czapkach

odkładam kurtkę do szafki

na przerwie każdy chemię zżyna

biorę łyka z mej plastikowej karafki

rutyna.

lekcje się kończą, jedna po drugiej

historia, biologia, matematyka

podchodzę do tablicy i głośno wszystkim mówię

który trójkąt z którym się styka

wracam ze szkoły krokiem ospałym

patrzę na rozkład, siadam pod wiatą

obok mnie mężczyzna z pleśniakiem w torbie całym

a przed sobą widzę kobietę garbatą

przyjeżdża w końcu mój rydwan heliosowy

biało-czerwony, parska i dyszy

a że to miejski transport zbiorowy

to wiele ludzkich głosów wokół się słyszy

by czas sobie umilić gram w dziwną zabawę

polega ona na patrzeniu w ludzkie lica

pani przede mną ma niepoprawną postawę

a twarz ma ohydną, jak jakaś diablica

obok niej dwaj chłopcy coś grzebią w telefonach

brunet i blondyn z czarnymi plecakami

dalej tęgi młodzieniec i jego narzeczona

dyskutują i myślą nad ślubnymi strojami

po kilku partiach rozpoznawania twarzy

drzwi się otwierają

Bóg mnie chyba właśnie czymś obdarzył

oczy me o wszystkim zapominają

weszła dziewczyna do autobusu

piękna blondynka o niebieskich oczach

teraz ona jest obiektem mego fokusu

źrenice me tkwią w jej delikatnych lokach

rzuca spojrzenia w tą i w tamtą stronę

każdy kto jest odbiorcą musi być niezłym szczęściarzem

czekam cierpliwie na swoją kolej

serce mi bije raz za razem

udało mi się złapać jej wzrok

mam go w pamięci jak na dłoni

ta chwila trwa długo, jakby rok

chłopcom z tyłu upada mały telefonik

nagle, po przystankach dwóch

miejsce ma katastrofa nie lada

uszedł ze mnie duch

ona wysiada

wysiadam i ja, ale to po dłuższym czasie

ciągle przed oczami mam wzrok tej dziewczyny

dzisiaj nie zasnę, mówiąc w nawiasie
brak rutyny.